Studio Tańca Kraków

Archive for the ‘Kursy Tańca’ Category

Taniec towarzyski jest dość powszechnym tańcem w naszych czasach. Każda szkoła tańca proponuje nam duży wybór tańców towarzyskich. Najczęściej uczymy się salsy, samby, walca angielskiego rumby, walca wiedeńskiego. Wszystkie tańce różnią się od siebie pochodzeniem , charakterem, schematem, figurami tanecznymi oraz muzyką. Różnią się też tym w jakim stroju tańczymy a przede wszystkich emocjami jakie w nim nam towarzyszą. Do każdego tańca musimy zachować się inaczej. To nie jest na tej zasadzie że kilka tańców możemy zatańczyć z tymi samymi emocjami czy nawet wyrazem twarzy który też nam dużo daje. Jeśli już jesteśmy zdecydowania na któryś z tańców standardowych to tajmy żeby wybrać taki który w jak największym stopniu odzwierciedla naszą dusze to jacy tak naprawdę jesteśmy. Przez to będzie nam łatwiej się odnaleźć w tańcu.

Nauczyciele w szkole tańca na kursach tańca proponują nam kolejną figurę taneczna którą jest obrót w lewo. Liczony jest on tak samo ja inne figury taneczne wolny- szybki- szybki- wolny. Po krotce postaram się przybliżyć jak ten obrót w prawo wygląda w tangu. Partner zaczyna od nogi lewej. Jego lewa noga przesuwa się do przodu ze skrętem w lewo. Partnera zaczyna od nogi prawej gdzie wysuwa ją do tyłu i również ze skrętem tylko że w lewo. Kolejnym krokiem jest krok szybki gdzie partnera prawa noga wędruje do tyłu i również jak w pierwszym kroku wykonywana jest ze skrętem w lewo. Partnerka prawą nogę wysuwa w przód i jak samo jak robiła w pierwszym skręt to robi go również teraz i również w lewo. Ostatni krok w tangu jest krokiem wolnym gdzie partner dostawia prawą nogę do nogi lewej a partnerka lewą nogę dostawia do nogi prawej. I tak oto wygląda obrót w lewo w tangu w tańcu standardowym.

Partnerka ponadto robi to samo tylko prawą nogę ma w tyle i prawa ręka ma wyciągnięto w bok gdzie tez wykonuje obrót w prawo . Rumba jest tańcem żywiołowym . Kolejnym krokiem w tańcu jest krok partnera gdzie przenosi on ciężar swojego ciała na prawą nogę a partnerka robi to samo co on tylko że na nogę lewą. Następuje powrót do pozycji wyjściowej gdzie u partnera jest lewa noga w boku a u partnerki noga prawa.
Kroki podstawowe i figury rumby wyżej omówione możemy wykonywać w dowolnej liczbie razy i wtedy kiedy chcemy. Przykładowe połączenie kroków w rumbie. Robimy krok podstawowy do przodu do tyłu później następuje obrót pranerki pod ręką i znów krok podstawowy do przodu i do tyłu kolejną figurą może być obrót obojga partnerów który możemy połączyć figurą o nazwie ‘new york” po której znów tańczymy krok podstawowy do przodu i tyłu później może być figura „hand to hand”.

Meżczyzna tancerz popisuje się przed partnerka swoją sprawnością fizyczną zręcznością i siłą. Ważna cechą tancerza jest umiejętność improwizacji w każdym momencie i umiejętnego dobierania figur w miarę granej muzyki. Taniec podhalański składa się z trzech różnych części z których każda posiada osobny akompaniament muzyczny sporządzany do danego zagadnienia które jest akurat myślą przewodnia tancerzy. Pierwszą częcią tańca jest wprowadzenie tancerki o którym już wcześniej wspominałem kolejnym elementem jest żywy krzesany wykonywany oddzielenie przez parę ze wskazanien na tancerza. Ostatnim elementem tańca są wspólne obroty wykonywane przez parę tańcząca w dosyć żwawym tempie. Figury taneczne są połączone z licznymi przyśpiewkami wykonywanymi przez tancerze przy kapeli. Mają one miejsce zazwyczaj w przerwach pomiędzy kolejnymi częściami zabawy lub też w przerwach na odpoczynek.

Oczywiście swoje trzy grosze przy wyborze szkoły tańca dorzuciły wględy finansowe spośród trzecz polecanych szkół ta zaoferowała najlepsze warunki finansowe odnośnie kursu który chciałbym odbyć. Niestety był śrdek miesiąca a każdy kurs rozpoczyna się na jego początku więc z niecierpliwością musiałem oczekiwać na pierwszy dzień nowego miesiąca. Nie ukrywam iż myśl o tym iż mam wyjść na parkiet i tańczyć niczego nie potrafiąc była dosyć stresująca. W szczególności że na scenie nie będę tam sam będą też inni pseudo tancerze którzy salwami śmiechu mogą podsumować moje próby wykonania czegoś normalnego. Jednak z czasem przestałem o tym myśleć i nawet się nie obejrzałem jak przyszedł dzień gdy trzeba było po zajęciach na uczelni udać się na pierwszą w moim życiu lekcję tańca. Wiedziałem że najważniejsze będzie pierwsze wrażenie i odczucia i że jeśli się mi się nie spodoba to na pewno z kariery tancerza nici.

Tancerze wyczekiwali w ten sposób na swoją kolej w ustalonych przez siebie kolejkach. Tworzyli wówczas listy gdzie każdy kto chciał wystąpić przed jury i zatańczyć swój układ wpisywal swoje imie i nazwisko i zajmował miejsce w kolejce na liscie. Zdarzalo się jednak ze przyszli tancerze zasypiali a ktos w zwyczajny sposób przy sprawdzaniu obecności zajmował ich miejsce na liście. Gdy już jednak przezwyciężali sowje bóle nadchodził moment selekcji otrzymanie numeru przez organizatorów selekcji tanecznej stawało się już częściowym sukcesem. Samo wejście do środka i widok setek osób przygotowujący h się do swoich pokazów tanecznych budzi respekt. Nie jeden tancerz posiadający wysokie umiejętności widząc ludzi prezentujący podobny czy też wyższy poziom niż on zaczyna wątpić czy znajduje się w odpowiednim miejscu i w odpowiedni czasie. Tylko ci tancerze którzy wierzą w swoje umiejętności taneczne.

W odróżnieniu od tańców standardowych, nie ma kontaktu w biodrach. Partner obejmuje partnerkę prawą ręką i umieszcza prawą dłoń na jej lewej łopatce. W tańcu lewą ręką ujmuje prawą dłoń partnerki i unosi połączone dłonie na wysokość głowy partnerki. Tancerka opiera swoją lewą dłoń na prawym barku tancerza. Prawe ramię partnera i lewe partnerki tworzą owalny łuk. Połączone ręce lewa partnera i prawa partnerki ustawione są równolegle do ciała tancerza pod kątem prostym. Możemy też tańczyć w pozycja stosowana wyłącznie w tańcach latynoamerykańskich. Partner i partnerka ustawiają się naprzeciw siebie w odległości. Tancerz w tańcu nie obejmuje partnerki prawym ramieniem, lecz ujmuje prawą dłoń partnerki swoją lewą i trzyma ją na wysokości bioder. Pozostałe ręce swobodnie wysunięte w bok. Stosowane są również innego rodzaju pozycje otwarte: partner ujmuje prawa ręką lewą rękę partnerki ;partner podaje obie ręce partnerce.

w zakonie Sióstr Sercanek w Krakowie powstała szkoła tańca. Prowadziła ją jedna siostra która bardzo kochała taniec i muzykę ale nie mogła po za lekcjami tańca gdzie uczyła dzieci tańczyć gdyż to było zabronione. Siostra ta uczyła tańczyć dzieci z autyzmem oraz dzieci które miały inne zaburzenia. Nie były to tańce tj. samba, rumba czy walc angielski. Były to zwyczajne proste tańce które nie zawierały w sobie dużej ilości skąplikowanych kroków i figur. Siostra Klara bo tak miała na imię uczyła ich tańców podobnych do oberka, poloneza czy kujawiaka. To miały być lekcje tańca gdzie dziecko bardziej się rozwinie gdzie będzie uczyło się przekazywać pozostałym co ono czyje gdy słyszy muzykę. Dzieci te były bardzo biedne ze względu na rodzaj upośledzenia jednak Klara tak nie myślała. wiedziała że bóg czuwa nad nimi i jej pomaga. dla dzieci każda lekcja tańca i każde spotkanie ze siostrą było czymś po czym były naładowane nową energia. Były weselsze i bardziej otwarte.

Musimy też pamiętać o tym że nogi stawiamy z podeszwy na całą stopę a nie zaczynamy od palców. W tańcu partner obejmuje partnerkę prawym ramieniem lub prowadzi ją tylko jedną ręką. Para może również tańczyć nie trzymając się za ręce. Rumba nie ma ściśle określonego kierunku tańca, jest tańcem statycznym. Tańczymy ją prawie w miejscu. Para jest wyłącznie sobą zainteresowana i tańczy jakby kokietując się wzajemnie. Postawa taneczna jest w zasadzie jednakowa para może tańczyć w pozycji zasadniczej, w pozycji otwartej bądź oddzielnie. Sylwetka wyprostowana, głowę  wysoko, ramiona swobodnie opadają. Partner i partnerka ustawiają
się naprzeciw siebie. Partner obejmuje partnerkę prawą ręką. Lewą ręką trzyma prawą dłoń partnerki i unosi  dłonie na wysokość głowy partnerki. W rumbie musimy pamiętać że nie możemy za bardzo podskakiwać. W zależności od tego jaką tańczymy figurę partner obejmuje partnerkę prawym ramieniem.

Ślub jest to specyficzny moment w życiu każdego człowieka zarówno on jak i ona w tym dniu chcą wyglądać jak najlepiej i wiedzą jednocześnie że po tzw pierwszym tańcu spłyną już z nich wszelkie emocje. Dzieję się tak w przypadku par które z parkietem nie mają zbyt wiele wspołnego. Obeznani małżonkowie traktują ten pierwszy taniec jako rutynę którą wykonują już od kilku lat gdyż ukończyli na przykład jakiś kurs czy szkołę tańca. Często wiele prób i nauki w domu nie wystarcza i pierwszy taniec nie jest aż tak do końca udany. Ostatnio jednak można zauważyć że powstały sposoby na to aby odwrócić uwagę gości od pierwszego tańca. Niedawno oglądałem taśmę gdzie niedługo po rozpoczęci tańca nad parą tańczącą wybuchl ogromny balon wypuszczając setki małych baloniów co od razu wzbudziło zachwyt gości, podobną metodą która robi furorę podczas tego tańca jest ustawienie w rogu tryskających zimnymi ogniami rurek.