Studio Tańca Kraków

Posts Tagged ‘taniec’

Taniec towarzyski jest dość powszechnym tańcem w naszych czasach. Każda szkoła tańca proponuje nam duży wybór tańców towarzyskich. Najczęściej uczymy się salsy, samby, walca angielskiego rumby, walca wiedeńskiego. Wszystkie tańce różnią się od siebie pochodzeniem , charakterem, schematem, figurami tanecznymi oraz muzyką. Różnią się też tym w jakim stroju tańczymy a przede wszystkich emocjami jakie w nim nam towarzyszą. Do każdego tańca musimy zachować się inaczej. To nie jest na tej zasadzie że kilka tańców możemy zatańczyć z tymi samymi emocjami czy nawet wyrazem twarzy który też nam dużo daje. Jeśli już jesteśmy zdecydowania na któryś z tańców standardowych to tajmy żeby wybrać taki który w jak największym stopniu odzwierciedla naszą dusze to jacy tak naprawdę jesteśmy. Przez to będzie nam łatwiej się odnaleźć w tańcu.

Nauczyciele w szkole tańca na kursach tańca proponują nam kolejną figurę taneczna którą jest obrót w lewo. Liczony jest on tak samo ja inne figury taneczne wolny- szybki- szybki- wolny. Po krotce postaram się przybliżyć jak ten obrót w prawo wygląda w tangu. Partner zaczyna od nogi lewej. Jego lewa noga przesuwa się do przodu ze skrętem w lewo. Partnera zaczyna od nogi prawej gdzie wysuwa ją do tyłu i również ze skrętem tylko że w lewo. Kolejnym krokiem jest krok szybki gdzie partnera prawa noga wędruje do tyłu i również jak w pierwszym kroku wykonywana jest ze skrętem w lewo. Partnerka prawą nogę wysuwa w przód i jak samo jak robiła w pierwszym skręt to robi go również teraz i również w lewo. Ostatni krok w tangu jest krokiem wolnym gdzie partner dostawia prawą nogę do nogi lewej a partnerka lewą nogę dostawia do nogi prawej. I tak oto wygląda obrót w lewo w tangu w tańcu standardowym.

Taniec standardowy jakim jest walc angielski nie jest trudnym tańcem do opanowania. Jest w nim kilka figur tanecznych które mogą sprawić nam troszkę problemów ale na pewno nie będą aż tak trudne żebyśmy ich nie opanowali i były dla nas problemem. Walc anielski składa się z kroku podstawowego, obrotu w prawo, odwrotnego kroku zmiennego, wirówki oraz obrót w lewo. Każdy kurs tańca na pewno zaproponuje nam naukę tych wszystkich figur. Taniec ten jest dla osób w młodym wieku jak i osób wieku średniego. W walcu anielskim nie musimy tańczyć wszystkich figur. Możemy zatańczyć te które nie sprawiają nam problemu. Jeśli podejmujemy się zatańczenia wszystkich figur możemy to zrobić następująco krok podstawowy- obrót w lewo- krok podstawowy – obrót w prawo- wirówka- odwrotny kro zmienny możemy go wykonać od czterech do sześciu razy wtedy na pewno będzie ładnie wyglądać- obrót w lewo- odwrotny krok zmienny.

Tańcząc nie zastanawiamy się czy tańczymy dobrze czy nie tak naprawdę jest to nie ważne. Jedni tańczą lepiej a drudzy gorzej. Najważniejsze jest to, że bez względu na to jak tańczymy i jaką prezentujemy choreografie przez nas zaprezentowaną wszyscy równie świetnie się bawią. Dzięki temu że się rozwijamy przez taniec stajemy się na co dzień pewniejsi siebie. W tańcu bardzo dobrze widać to jakie wyrażane są uczucia, nastroje. Wyzwala to ogromne pokłady energii jakie jesteśmy wstanie dać z siebie podczas tańca. Jest też lekarstwem na stres jakiego pełno mamy podczas dna codziennych. Wydzielane w trakcie tańca endorfiny działają na nas rozweselająco, nastawiając nas pogodnie do życia i ludzi. Pamiętajmy też o tym, że taniec jest doskonałą wypoczynkiem po pracy i nauce, ułatwia nam życie towarzyskie przez to że w tańcu utrzymujemy kontakt wzrokowy jaki taki cielesny z partnerką bądź z partnerem co pozwala nam na otworzenie się przed drugim człowiekiem.

Jola była dobrej myśli i ciężko pracowała na treningach przygotowując się do dalszej rywalizacji tanecznej z nadzieją na dalsze sukcesy. Jednak na jednym z treningów na kilka dni przed występem podczas wykonywania jednej z figur tanecznych jola upadła tak nie fortunnie że doznała skręcenia stawu łokciowego i jej występ w dalszej części programu był wykluczony. Załamana tancerka nie porzuciła jednak swojej pasji i nadal po wleczeniu kontuzji trenowała z uporem. Niestety wielka szansa przepadła. Szansa na zostanie nie tylko dobrą tancerką ale także i rozpoznawalną osobą. Szansa na wyjście z cienia i otwarcie się na świat. Należy wierzyć że jolka dostanie jeszcze jedną szansę i zrealizuje swoje marzenia i zostanie dobrą tancerka a poźniej choreografem czy też instruktorem tańca. Dobrze że pomimo tego feralnego upadku tancerka nie popadła w depresję i nie porzuciła swoich marzeń o wielkiej karierze tancerza.

Oczywiście swoje trzy grosze przy wyborze szkoły tańca dorzuciły wględy finansowe spośród trzecz polecanych szkół ta zaoferowała najlepsze warunki finansowe odnośnie kursu który chciałbym odbyć. Niestety był śrdek miesiąca a każdy kurs rozpoczyna się na jego początku więc z niecierpliwością musiałem oczekiwać na pierwszy dzień nowego miesiąca. Nie ukrywam iż myśl o tym iż mam wyjść na parkiet i tańczyć niczego nie potrafiąc była dosyć stresująca. W szczególności że na scenie nie będę tam sam będą też inni pseudo tancerze którzy salwami śmiechu mogą podsumować moje próby wykonania czegoś normalnego. Jednak z czasem przestałem o tym myśleć i nawet się nie obejrzałem jak przyszedł dzień gdy trzeba było po zajęciach na uczelni udać się na pierwszą w moim życiu lekcję tańca. Wiedziałem że najważniejsze będzie pierwsze wrażenie i odczucia i że jeśli się mi się nie spodoba to na pewno z kariery tancerza nici.

Młodociane tańczące osoby często grubo przerastały umiejętnościami tanecznymi o wiele starszych od siebie rówieśników. Przykładem był chłopak który pojawił się na castingu w jednym z odcinków programu który ogladałem. Bł on mistrzem polski w wielu mlodzieżowych kategoriach wiekowych miał tez chyba sukcesy na parkietach międzynarodowych w tańcu elektro-buggie. Jego występ wywołał ogromną wrzawę i entuzjazm wśród publiczności która zgotowaa yancerzowi owację na stojąco. Również i jury było pełne uznania i komplementowało tancerza. Jednak okazało się iż jest on za młody i nie ma możliwości na to aby dostał szansę kolejnego występu w nastepnym etapie rywalizacji. Innym problem jaki dostrzegam a może to nie problem to to iż program nastawiony jest na szukanie pojedynczych tancerzy nie zorganizowanych grup które tworza i prezentują miażdżącej trudności układy taneczne.

W odróżnieniu od tańców standardowych, nie ma kontaktu w biodrach. Partner obejmuje partnerkę prawą ręką i umieszcza prawą dłoń na jej lewej łopatce. W tańcu lewą ręką ujmuje prawą dłoń partnerki i unosi połączone dłonie na wysokość głowy partnerki. Tancerka opiera swoją lewą dłoń na prawym barku tancerza. Prawe ramię partnera i lewe partnerki tworzą owalny łuk. Połączone ręce lewa partnera i prawa partnerki ustawione są równolegle do ciała tancerza pod kątem prostym. Możemy też tańczyć w pozycja stosowana wyłącznie w tańcach latynoamerykańskich. Partner i partnerka ustawiają się naprzeciw siebie w odległości. Tancerz w tańcu nie obejmuje partnerki prawym ramieniem, lecz ujmuje prawą dłoń partnerki swoją lewą i trzyma ją na wysokości bioder. Pozostałe ręce swobodnie wysunięte w bok. Stosowane są również innego rodzaju pozycje otwarte: partner ujmuje prawa ręką lewą rękę partnerki ;partner podaje obie ręce partnerce.

Siostra była bardzo skromną zakonnicą dla której pomoc dzieciom była najważniejsza. Jej serce radowało się gdy widziała jak dzieci są chętne do zabawy. Każde spotkanie z nimi umacniało w niej przekonanie że taniec i muzyka potrafią dać człowiekowi dużo radości i optymizmu na dalsze życie czego te dzieciaki naprawdę potrzebowały. Zakonnica bezpłatnie uczyła je tańczyć. Próbowała nauczyć je czegoś trudniejszego np. salsy czy samby ale dzieciaki nie potrafił zapamiętać jakich kol wiek kroków. Dobrze bawiły się przy nauce walca angielskiego. To sprawiało im dużo radościom dawało jej ochotę do dalszego życia co tak naprawdę trzymało ją przy życiu gdyż ta siostra była chora na raka i spędzała ostanie dni z dzieciakami. Każdy dzień przybliżał ją do kresu swojego życia ta jednak nie poddawała się tylko walczyła z choroba dla swoich podwładnych których przecież tak bardzo kochała i nie chciała ich opuścić.

W tańcu stopy u obojga są złączone. Mężczyzna stoi na lewej, a kobieta na prawej nodze. Kroki dla mężczyzny. Zaczyna on prawą nogą do tyłu. Posuwa ją wolno. Krok lewą nogą jest do boku. Musi być on taż wolny i troszkę szerszy od kroku partnerki. Kroki dla kobiety. Partnerka wykonuje krok lewą nogą na przód jest on tak samo wolny jak pierwszy krok u mężczyzny. W tańcu robimy krok prawą nogą do boku w takim samym tempie jak pierwszy krok. Tango jest wolnym tańcem więc kroki przez nas muszą być dostosowane do muzyki która bardzo różni się od innych. Teraz czas na obrót. Tak naprawdę w tangu argentyńskim nie musimy stosować obrotu ale jeśli chcemy to obrót jest w lewą stronę. Teraz kroki będą troszkę trudne. Taniec kończąc nasz start  do tyłu mężczyzna ma zrobić  następujące kroki krok prawą nogą na przód, z prawej strony stóp partnerki. Ten krok wykonujemy wolno. Krok lewą noga wykonujemy zaś naprzód, z prawej strony partnerki.