Studio Tańca Kraków

Archive for maj, 2010

Tańcząc nie zastanawiamy się czy tańczymy dobrze czy nie tak naprawdę jest to nie ważne. Jedni tańczą lepiej a drudzy gorzej. Najważniejsze jest to, że bez względu na to jak tańczymy i jaką prezentujemy choreografie przez nas zaprezentowaną wszyscy równie świetnie się bawią. Dzięki temu że się rozwijamy przez taniec stajemy się na co dzień pewniejsi siebie. W tańcu bardzo dobrze widać to jakie wyrażane są uczucia, nastroje. Wyzwala to ogromne pokłady energii jakie jesteśmy wstanie dać z siebie podczas tańca. Jest też lekarstwem na stres jakiego pełno mamy podczas dna codziennych. Wydzielane w trakcie tańca endorfiny działają na nas rozweselająco, nastawiając nas pogodnie do życia i ludzi. Pamiętajmy też o tym, że taniec jest doskonałą wypoczynkiem po pracy i nauce, ułatwia nam życie towarzyskie przez to że w tańcu utrzymujemy kontakt wzrokowy jaki taki cielesny z partnerką bądź z partnerem co pozwala nam na otworzenie się przed drugim człowiekiem.

Partnerka ponadto robi to samo tylko prawą nogę ma w tyle i prawa ręka ma wyciągnięto w bok gdzie tez wykonuje obrót w prawo . Rumba jest tańcem żywiołowym . Kolejnym krokiem w tańcu jest krok partnera gdzie przenosi on ciężar swojego ciała na prawą nogę a partnerka robi to samo co on tylko że na nogę lewą. Następuje powrót do pozycji wyjściowej gdzie u partnera jest lewa noga w boku a u partnerki noga prawa.
Kroki podstawowe i figury rumby wyżej omówione możemy wykonywać w dowolnej liczbie razy i wtedy kiedy chcemy. Przykładowe połączenie kroków w rumbie. Robimy krok podstawowy do przodu do tyłu później następuje obrót pranerki pod ręką i znów krok podstawowy do przodu i do tyłu kolejną figurą może być obrót obojga partnerów który możemy połączyć figurą o nazwie ‘new york” po której znów tańczymy krok podstawowy do przodu i tyłu później może być figura „hand to hand”.

Meżczyzna tancerz popisuje się przed partnerka swoją sprawnością fizyczną zręcznością i siłą. Ważna cechą tancerza jest umiejętność improwizacji w każdym momencie i umiejętnego dobierania figur w miarę granej muzyki. Taniec podhalański składa się z trzech różnych części z których każda posiada osobny akompaniament muzyczny sporządzany do danego zagadnienia które jest akurat myślą przewodnia tancerzy. Pierwszą częcią tańca jest wprowadzenie tancerki o którym już wcześniej wspominałem kolejnym elementem jest żywy krzesany wykonywany oddzielenie przez parę ze wskazanien na tancerza. Ostatnim elementem tańca są wspólne obroty wykonywane przez parę tańcząca w dosyć żwawym tempie. Figury taneczne są połączone z licznymi przyśpiewkami wykonywanymi przez tancerze przy kapeli. Mają one miejsce zazwyczaj w przerwach pomiędzy kolejnymi częściami zabawy lub też w przerwach na odpoczynek.

Jola była dobrej myśli i ciężko pracowała na treningach przygotowując się do dalszej rywalizacji tanecznej z nadzieją na dalsze sukcesy. Jednak na jednym z treningów na kilka dni przed występem podczas wykonywania jednej z figur tanecznych jola upadła tak nie fortunnie że doznała skręcenia stawu łokciowego i jej występ w dalszej części programu był wykluczony. Załamana tancerka nie porzuciła jednak swojej pasji i nadal po wleczeniu kontuzji trenowała z uporem. Niestety wielka szansa przepadła. Szansa na zostanie nie tylko dobrą tancerką ale także i rozpoznawalną osobą. Szansa na wyjście z cienia i otwarcie się na świat. Należy wierzyć że jolka dostanie jeszcze jedną szansę i zrealizuje swoje marzenia i zostanie dobrą tancerka a poźniej choreografem czy też instruktorem tańca. Dobrze że pomimo tego feralnego upadku tancerka nie popadła w depresję i nie porzuciła swoich marzeń o wielkiej karierze tancerza.