Studio Tańca Kraków

Taniec towarzyski jest dość powszechnym tańcem w naszych czasach. Każda szkoła tańca proponuje nam duży wybór tańców towarzyskich. Najczęściej uczymy się salsy, samby, walca angielskiego rumby, walca wiedeńskiego. Wszystkie tańce różnią się od siebie pochodzeniem , charakterem, schematem, figurami tanecznymi oraz muzyką. Różnią się też tym w jakim stroju tańczymy a przede wszystkich emocjami jakie w nim nam towarzyszą. Do każdego tańca musimy zachować się inaczej. To nie jest na tej zasadzie że kilka tańców możemy zatańczyć z tymi samymi emocjami czy nawet wyrazem twarzy który też nam dużo daje. Jeśli już jesteśmy zdecydowania na któryś z tańców standardowych to tajmy żeby wybrać taki który w jak największym stopniu odzwierciedla naszą dusze to jacy tak naprawdę jesteśmy. Przez to będzie nam łatwiej się odnaleźć w tańcu.

Kolejnym krokiem w tańcu jest krok do tyłu. Krok ten zaczyna partner gdzie prawą nogę daje w tył a partnerka swoją lewą nogę daje w przód krok jest krokiem tanecznym wolnym. Drugi krok wykonywany przez partnera wygląda następująco lewa noga idzie w tyła partnerka prawą nogę daje w przód. Krok jest krokiem tanecznym szybkim. Ostatni krok figurze to partner wykonuje krok prawą nogą do tyłu a partnerka lewą noga do przodu. Krok jest krokiem tanecznym szybkim. Krok boczny rozpoczyna w tańcu partner od wysunięcia nogi lewej w bok a partnerka wysuwa prawą nogę w bok. Krok jest wolny. Drugi krok to krok w miejscu nogą prawa u partnerki następuje to samo tylko że noga prawą. Tak oto kończą się dwie figury taneczne poznane na lekcji tańca Foxtrot .Figury wyżej przedstawione nie są trudne więc każdy z nas powinien się ich nauczyć. Nie pozostaje nic innego jak tylko ćwiczyć.

Nauczyciele w szkole tańca na kursach tańca proponują nam kolejną figurę taneczna którą jest obrót w lewo. Liczony jest on tak samo ja inne figury taneczne wolny- szybki- szybki- wolny. Po krotce postaram się przybliżyć jak ten obrót w prawo wygląda w tangu. Partner zaczyna od nogi lewej. Jego lewa noga przesuwa się do przodu ze skrętem w lewo. Partnera zaczyna od nogi prawej gdzie wysuwa ją do tyłu i również ze skrętem tylko że w lewo. Kolejnym krokiem jest krok szybki gdzie partnera prawa noga wędruje do tyłu i również jak w pierwszym kroku wykonywana jest ze skrętem w lewo. Partnerka prawą nogę wysuwa w przód i jak samo jak robiła w pierwszym skręt to robi go również teraz i również w lewo. Ostatni krok w tangu jest krokiem wolnym gdzie partner dostawia prawą nogę do nogi lewej a partnerka lewą nogę dostawia do nogi prawej. I tak oto wygląda obrót w lewo w tangu w tańcu standardowym.

Taniec standardowy jakim jest walc angielski nie jest trudnym tańcem do opanowania. Jest w nim kilka figur tanecznych które mogą sprawić nam troszkę problemów ale na pewno nie będą aż tak trudne żebyśmy ich nie opanowali i były dla nas problemem. Walc anielski składa się z kroku podstawowego, obrotu w prawo, odwrotnego kroku zmiennego, wirówki oraz obrót w lewo. Każdy kurs tańca na pewno zaproponuje nam naukę tych wszystkich figur. Taniec ten jest dla osób w młodym wieku jak i osób wieku średniego. W walcu anielskim nie musimy tańczyć wszystkich figur. Możemy zatańczyć te które nie sprawiają nam problemu. Jeśli podejmujemy się zatańczenia wszystkich figur możemy to zrobić następująco krok podstawowy- obrót w lewo- krok podstawowy – obrót w prawo- wirówka- odwrotny kro zmienny możemy go wykonać od czterech do sześciu razy wtedy na pewno będzie ładnie wyglądać- obrót w lewo- odwrotny krok zmienny.

Tańcząc nie zastanawiamy się czy tańczymy dobrze czy nie tak naprawdę jest to nie ważne. Jedni tańczą lepiej a drudzy gorzej. Najważniejsze jest to, że bez względu na to jak tańczymy i jaką prezentujemy choreografie przez nas zaprezentowaną wszyscy równie świetnie się bawią. Dzięki temu że się rozwijamy przez taniec stajemy się na co dzień pewniejsi siebie. W tańcu bardzo dobrze widać to jakie wyrażane są uczucia, nastroje. Wyzwala to ogromne pokłady energii jakie jesteśmy wstanie dać z siebie podczas tańca. Jest też lekarstwem na stres jakiego pełno mamy podczas dna codziennych. Wydzielane w trakcie tańca endorfiny działają na nas rozweselająco, nastawiając nas pogodnie do życia i ludzi. Pamiętajmy też o tym, że taniec jest doskonałą wypoczynkiem po pracy i nauce, ułatwia nam życie towarzyskie przez to że w tańcu utrzymujemy kontakt wzrokowy jaki taki cielesny z partnerką bądź z partnerem co pozwala nam na otworzenie się przed drugim człowiekiem.

Partnerka ponadto robi to samo tylko prawą nogę ma w tyle i prawa ręka ma wyciągnięto w bok gdzie tez wykonuje obrót w prawo . Rumba jest tańcem żywiołowym . Kolejnym krokiem w tańcu jest krok partnera gdzie przenosi on ciężar swojego ciała na prawą nogę a partnerka robi to samo co on tylko że na nogę lewą. Następuje powrót do pozycji wyjściowej gdzie u partnera jest lewa noga w boku a u partnerki noga prawa.
Kroki podstawowe i figury rumby wyżej omówione możemy wykonywać w dowolnej liczbie razy i wtedy kiedy chcemy. Przykładowe połączenie kroków w rumbie. Robimy krok podstawowy do przodu do tyłu później następuje obrót pranerki pod ręką i znów krok podstawowy do przodu i do tyłu kolejną figurą może być obrót obojga partnerów który możemy połączyć figurą o nazwie ‘new york” po której znów tańczymy krok podstawowy do przodu i tyłu później może być figura „hand to hand”.

Meżczyzna tancerz popisuje się przed partnerka swoją sprawnością fizyczną zręcznością i siłą. Ważna cechą tancerza jest umiejętność improwizacji w każdym momencie i umiejętnego dobierania figur w miarę granej muzyki. Taniec podhalański składa się z trzech różnych części z których każda posiada osobny akompaniament muzyczny sporządzany do danego zagadnienia które jest akurat myślą przewodnia tancerzy. Pierwszą częcią tańca jest wprowadzenie tancerki o którym już wcześniej wspominałem kolejnym elementem jest żywy krzesany wykonywany oddzielenie przez parę ze wskazanien na tancerza. Ostatnim elementem tańca są wspólne obroty wykonywane przez parę tańcząca w dosyć żwawym tempie. Figury taneczne są połączone z licznymi przyśpiewkami wykonywanymi przez tancerze przy kapeli. Mają one miejsce zazwyczaj w przerwach pomiędzy kolejnymi częściami zabawy lub też w przerwach na odpoczynek.

Jola była dobrej myśli i ciężko pracowała na treningach przygotowując się do dalszej rywalizacji tanecznej z nadzieją na dalsze sukcesy. Jednak na jednym z treningów na kilka dni przed występem podczas wykonywania jednej z figur tanecznych jola upadła tak nie fortunnie że doznała skręcenia stawu łokciowego i jej występ w dalszej części programu był wykluczony. Załamana tancerka nie porzuciła jednak swojej pasji i nadal po wleczeniu kontuzji trenowała z uporem. Niestety wielka szansa przepadła. Szansa na zostanie nie tylko dobrą tancerką ale także i rozpoznawalną osobą. Szansa na wyjście z cienia i otwarcie się na świat. Należy wierzyć że jolka dostanie jeszcze jedną szansę i zrealizuje swoje marzenia i zostanie dobrą tancerka a poźniej choreografem czy też instruktorem tańca. Dobrze że pomimo tego feralnego upadku tancerka nie popadła w depresję i nie porzuciła swoich marzeń o wielkiej karierze tancerza.

Oczywiście swoje trzy grosze przy wyborze szkoły tańca dorzuciły wględy finansowe spośród trzecz polecanych szkół ta zaoferowała najlepsze warunki finansowe odnośnie kursu który chciałbym odbyć. Niestety był śrdek miesiąca a każdy kurs rozpoczyna się na jego początku więc z niecierpliwością musiałem oczekiwać na pierwszy dzień nowego miesiąca. Nie ukrywam iż myśl o tym iż mam wyjść na parkiet i tańczyć niczego nie potrafiąc była dosyć stresująca. W szczególności że na scenie nie będę tam sam będą też inni pseudo tancerze którzy salwami śmiechu mogą podsumować moje próby wykonania czegoś normalnego. Jednak z czasem przestałem o tym myśleć i nawet się nie obejrzałem jak przyszedł dzień gdy trzeba było po zajęciach na uczelni udać się na pierwszą w moim życiu lekcję tańca. Wiedziałem że najważniejsze będzie pierwsze wrażenie i odczucia i że jeśli się mi się nie spodoba to na pewno z kariery tancerza nici.

Młodociane tańczące osoby często grubo przerastały umiejętnościami tanecznymi o wiele starszych od siebie rówieśników. Przykładem był chłopak który pojawił się na castingu w jednym z odcinków programu który ogladałem. Bł on mistrzem polski w wielu mlodzieżowych kategoriach wiekowych miał tez chyba sukcesy na parkietach międzynarodowych w tańcu elektro-buggie. Jego występ wywołał ogromną wrzawę i entuzjazm wśród publiczności która zgotowaa yancerzowi owację na stojąco. Również i jury było pełne uznania i komplementowało tancerza. Jednak okazało się iż jest on za młody i nie ma możliwości na to aby dostał szansę kolejnego występu w nastepnym etapie rywalizacji. Innym problem jaki dostrzegam a może to nie problem to to iż program nastawiony jest na szukanie pojedynczych tancerzy nie zorganizowanych grup które tworza i prezentują miażdżącej trudności układy taneczne.